Na mijn burn out

Toen ik niet meer om mijn burnout heen kon, begon een nieuwe fase. Met dieptes en hoogtes. Vallen en opstaan, veel verdriet en verwarring.
 
Op een gegeven moment werd mij steeds meer duidelijk dat ik niet meer terug kon naar wie ik dacht dat ik was. Omdat ik niet meer was die ik dacht dat ik was…
 
Het beeld dat ik een verpleegkundige was in hart en ziel, het gevoel onmisbaar te zijn, drang om altijd door te gaan en zoeken naar het best mogelijke oplossing. Enz..
 
Dit en meer past niet meer bij wie ik nu ben. Met de naweeën van te lang doorgaan nog elke dag voelen en merken in mijn dagelijkse leven.
 
Verloor ik het beeld wie ik dacht dat ik was. Haastig opzoek naar wat dan wel. Maar hier kwam niet snel een ander beeld voor in de plaats.
 
Een periode van voelen, ervaren kwam hier voor in de plaats. Mijn beelden klopte niet meer. Mijn referentie kader werkte niet meer. Mijn hoofd kon het mij niet meer vertellen.
 
Door te leren voelen en te ervaren wat energieën, mensen, woorden, klanken, geluiden, de wereld met me doet.
 
Vorm ik langzaam een nieuwe Eva.
Het voelt of het leven eigenlijk niet vast staat. Ik sta niet vast…. Hier is de mogelijkheid tot creatie…
 
Het heeft mij rust gebracht, ben heel erg dankbaar voor de ruimte die ik hiervoor gekregen en genomen heb.
 
Vanuit dit niets voel ik dankbaarheid, vertrouwen en zie dat we allemaal zoveel mogelijkheden hebben…
 
Mogelijkheden te leven, keuzes te maken nu. Wat past bij jou..
De oude versie van mij komt regelmatig terug. Dan merk ik o, dit kennen we. Hier zitten we nog aan elkaar vast, dit heb je me nog te bieden… het confronteert me met “oude” denkpatronen, gedragingen, oplossingen die me niets meer opleveren.
Dat het niet meer werkt voor mij, ik loop dan vast.
 
Als ik me dit realiseer dan ga ik weer op zoek naar die rust in mezelf, om weer in verbinding te komen met de ik van nu.. Die anders is dan die van gisteren en die van morgen…
 
Het denken doet het niet meer zoals vroeger. Soms voelt het helemaal leeg. Geen houvast. Geen controle. Geen woorden. Misschien is dit de deur naar mezelf, mijn hart en ziel. Daar waar geen woorden, beelden en overtuigingen in de weg zitten.
 
Dan voel ik me het dankbaarst, tevreden en liefde vol. Om te zijn met nu.
Dankbaar voor nu💖
Dankbaar voor mij💖
Dankbaar voor jou💖
BLog Eva Schoonbrood

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.